பாடம் 290: 'என்னால் முடியாது' என்பதிலிருந்து 'நான் கற்றுக்கொள்கிறேன்' என்பது வரை“

இந்தப் பாடத்தின் கருப்பொருள், "'என்னால் முடியாது' என்பதிலிருந்து 'நான் கற்றுக்கொள்கிறேன்' என்பது வரை" என்பதாகும். மன அழுத்தத்திலிருந்து மீள்வதற்கான மிக முக்கியமான படி, உடனடியாக குணமடைய உங்களை நீங்களே கட்டாயப்படுத்திக் கொள்வது அல்ல, மாறாக தற்போதைய நிலையைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வதே ஆகும். ஒரு நிலையான சுய-கருத்திலிருந்து வளர்ச்சிப் பார்வைக்கு மாறுங்கள்; ஒட்டுமொத்தப் போக்கை மறுக்காமல், மெதுவான முன்னேற்றத்தையும் பின்னடைவுகளையும் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஒருவர் கடுமையான மன அழுத்தத்தில் அல்லது நீண்ட காலமாக மனநிலை சரியில்லாமல் இருக்கும்போது, மனம் பெரும்பாலும் சோர்வை தோல்வியாகவும், மந்தநிலையை சோம்பலாகவும், தற்காலிக இயலாமையை நிரந்தர இயலாமையாகவும் கருதுகிறது. இத்தகைய விளக்கங்கள் தொடர்ந்து ஆற்றலைக் குறைத்து, உடல் மீண்டும் இயங்குவதை இன்னும் கடினமாக்குகின்றன. எனவே, இந்தப் பாடத்தில் முதல் நிலை பயிற்சி என்பது, மதிப்பீட்டை மெதுவாக்கி, உற்றுநோக்குதலுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதாகும். உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்வதன் மூலம் நீங்கள் தொடங்கலாம்: இன்று எனது தூக்கம், பசி, செயல்பாடு, கவனம் மற்றும் உடல் சோர்வு ஆகியவை எந்த நிலையில் உள்ளன? அவற்றை 0 முதல் 10 வரையிலான அளவில் மதிப்பிட்டால், இப்போது என்னிடம் எவ்வளவு ஆற்றல் உள்ளது? நான் எவ்வளவு மன அழுத்தத்தை அனுபவிக்கிறேன்? மீண்டு வருவதற்கான எனது விருப்பம் எவ்வளவு? இரண்டாவது நிலை பயிற்சி என்பது, சிக்கலைச் சிறிய படிகளாகப் பிரிப்பதாகும். "நான் முற்றிலும் மாற வேண்டும்" என்பது போன்ற பெரிய இலக்குகளைக் கொண்டு உங்களுக்கு நீங்களே அழுத்தம் கொடுக்காதீர்கள். அதற்குப் பதிலாக, ஐந்து நிமிடங்களில் செய்து முடிக்கக்கூடிய ஒரு சிறிய செயலைத் தேர்ந்தெடுங்கள். அது ஒரு குவளை தண்ணீர் குடிப்பதாகவோ, திரைச்சீலைகளை விலக்குவதாகவோ, கதவு வரை நடந்து செல்வதாகவோ, உங்கள் மேசையின் ஒரு மூலையைச் சுத்தம் செய்வதாகவோ, நீங்கள் நம்பும் ஒருவருக்குச் செய்தி அனுப்புவதாகவோ, அல்லது அன்றைய உங்கள் உண்மையான உணர்வுகளை ஒரு காகிதத்தில் எழுதுவதாகவோ இருக்கலாம். சிறிய செயல்கள் கடமைக்காகச் செய்யப்படுபவை அல்ல; அவை மூளைக்கு மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகின்றன: என்னால் இன்னும் யதார்த்தத்தை, சிறிதளவாவது பாதிக்க முடியும். பயிற்சியின் மூன்றாவது நிலை, உங்களை நீங்களே மென்மையான மொழியில் நடத்தக் கற்றுக்கொள்வதாகும். "நான் ஏன் மீண்டும் இப்படி இருக்கிறேன்?" என்பதை, "நான் ஒரு கடினமான காலகட்டத்தைக் கடந்து கொண்டிருக்கிறேன்; என்னால் அடுத்த அடியை எடுத்து வைக்க முடியும்" என்று மாற்றுங்கள். "நான் முற்றிலும் பயனற்றவன்" என்பதை, "இன்று எனக்கு ஆற்றல் குறைவாக உள்ளது, ஆனால் என்னிடம் இன்னும் ஒரு சிறிய வாய்ப்பு இருக்கிறது" என்று மாற்றுங்கள். இந்த வகையான மொழி சுய ஏமாற்றம் அல்ல; அது கூடுதல் தீங்கைக் குறைக்கிறது. இந்தப் பாடம் உங்களுக்கு உதவியற்ற தன்மை, விரக்தி அல்லது ஆபத்து போன்ற வலுவான உணர்வுகளைத் தூண்டினால், அதைத் தனியாகத் தாங்காதீர்கள். முடிந்தவரை விரைவில் குடும்பத்தினர், நண்பர்கள், ஒரு சிகிச்சையாளர், ஒரு மருத்துவர் அல்லது உள்ளூர் அவசரகால உதவிகளைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். இந்தப் பாடத்தில் உள்ள பயிற்சிகள் அனுபவங்களை ஒழுங்கமைக்க உதவக்கூடும், ஆனால் அவை தொழில்முறை நோயறிதல் மற்றும் சிகிச்சைக்கு மாற்றாக அமையாது. இறுதியாக, உங்களுக்கு நீங்களே ஒரு நிலையான நினைவூட்டலைச் செய்துகொள்ளுங்கள்: மீட்சி என்பது ஒரு நேர்கோடு அல்ல; அது இடைநிறுத்தங்கள், மீண்டும் மீண்டும் செய்தல் மற்றும் மெதுவான முன்னேற்றத்திற்கு இடமளிக்கிறது. ஒரு அறிகுறியைக் காண்பது, ஒரு சிறிய செயலை முடிப்பது, அல்லது இன்று ஒரு சிக்கலை எழுதி வைப்பது போன்றவை மீட்சிக்கான பாதையில் ஏற்கெனவே ஒரு படி முன்னேற்றம்தான். உரக்கப் படித்த பிறகு, நீங்கள் மூன்று வார்த்தைகளை எழுதலாம்: உடல் ரீதியாக நான் எப்படி உணர்கிறேன், நான் முயற்சிக்கத் தயாராக இருக்கும் ஒரு படி, மற்றும் எனக்கு யாருடைய ஆதரவு தேவை. இந்த மூன்று வார்த்தைகளையும் சேமித்து வையுங்கள்; நீங்கள் மனச்சோர்வாக உணரும்போது அவற்றை மீண்டும் பாருங்கள், அவை உங்களுடன் மீண்டும் இணைவதற்கான சிறிய தடயங்களாக மாறும். இன்று உங்களால் வேறு எதுவும் செய்ய முடியாவிட்டால், நாட்குறிப்பு எழுதுவதை மட்டும் முடிப்பது போதுமானது, ஏனெனில் நேர்மையான நாட்குறிப்பு எழுதுவதும் மீட்சி செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாகும். நினைவில் கொள்ளுங்கள், குணமடைதல் என்பது உங்களை வலிமையானவர் என்று நிரூபிப்பது அல்ல, மாறாக நீங்கள் பலவீனமாக இருக்கும்போதும் உங்களை நீங்களே கவனித்துக்கொள்ளக் கற்றுக்கொள்வதாகும். உரக்கப் படித்த பிறகு, நீங்கள் மூன்று வார்த்தைகளை எழுதலாம்: என் உடல் இப்போது எப்படி உணர்கிறது, நான் முயற்சிக்கத் தயாராக இருக்கும் ஒரு படி, மற்றும் எனக்கு யாருடைய ஆதரவு தேவை. இந்த மூன்று வார்த்தைகளையும் சேமித்து வைத்து, நீங்கள் மனச்சோர்வாக உணரும்போது அவற்றை மீண்டும் பாருங்கள்; உங்களுடன் மீண்டும் இணைவதற்கான சிறு தடயங்களாக அவை அமையும். இன்று உங்களால் வேறு எதுவும் செய்ய முடியாவிட்டாலும், அந்த நாட்குறிப்பை எழுதி முடிப்பது மட்டுமே போதுமானது, ஏனெனில் நேர்மையான நாட்குறிப்பு எழுதுதலும் மீட்சி செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாகும்.