Travma, zamanlaması ve süresine bağlı olarak akut travma ve kronik travma olarak ikiye ayrılabilir. Akut travma genellikle kaza, doğal afet, şiddet veya önemli kayıp gibi ani, yoğun ve net bir olaydan kaynaklanır. Olaydan sonra kişi şok, uykusuzluk, ağlama, uyuşukluk, tekrarlayan anılar veya aşırı tetikte olma hali yaşayabilir. Yeterli destekle birçok kişi yavaş yavaş iyileşebilir. Kronik travma ise, aile içi şiddet, duygusal ihmal, uzun süreli zorbalık, sürekli olumsuzluk veya güvensiz bir ortamda yaşama gibi uzun süreli, tekrarlayan stres ve zarardan kaynaklanır. Belirli bir zaman noktası olmayabilir, ancak kişinin güvenlik ve öz saygı duygusunu kademeli olarak değiştirir. Teste girmeden önce kendinize şu soruyu sorun: Belirli bir olaydan sonra önemli ölçüde değiştim mi, yoksa kronik bir tükenmişlik durumunda mıyım? Bu ayrım, travmanızın kaynağını daha doğru bir şekilde anlamanıza yardımcı olabilir. Türü ne olursa olsun, başkalarına ne kadar şiddetli göründüğüne bağlı olarak duygularınızı inkar etmenize gerek yok. Asıl önemli olan, bunun zihninizi, bedeninizi ve hayatınızı etkilemeye devam edip etmediğidir. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuç çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travma tepkisi zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma yoludur. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın. İçeriği hatırlamak sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki testlere daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuç çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma yoludur. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın.

Travma, olayın niteliğine göre doğal afetlerden veya insan şiddetinden kaynaklanan olarak sınıflandırılabilir. Doğal afet travması genellikle depremler, seller, yangınlar, tayfunlar, salgın hastalıklar veya büyük kazalar gibi kontrol edilemeyen çevresel güçlerden kaynaklanır. Genellikle kişiye ani bir yaşam tehdidi ve dünyanın artık güvenli olmadığı hissi verir. İnsan şiddeti travması ise savaş, suç, cinsel saldırı, aile içi şiddet, okul zorbalığı, uzun süreli kontrol ve aşağılama gibi başkaları tarafından verilen zararlardan kaynaklanır. İnsan şiddetinin acısı genellikle daha derindir çünkü sadece korku getirmekle kalmaz, aynı zamanda kişinin ilişkiler, güven ve öz saygı hakkındaki duygularına da zarar verebilir. Testten önce, belirli ortamlarda, seslerde, sahnelerde, kişilerarası yakınlıkta veya otorite figürlerinde belirli bir gerginlik veya kaygı yaşayıp yaşamadığınızı gözlemleyin. Bu tepkiler travmanın niteliğiyle ilgili olabilir. Olayın kaynağını belirlemek, hangisinin daha şiddetli olduğunu karşılaştırmakla ilgili değil, kendinizi daha yakından anlamakla ilgilidir. Travmanın karşılaştırılmasına gerek yoktur. Herkesin sinir sistemi tehlikeyi kendine özgü bir şekilde hatırlar ve kendi hızında iyileşir. Lütfen bunu sonuç çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma yoludur. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın. Eğer hatırlamak sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki testlere daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuç çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma yoludur. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın.

Terk edilme ve ihmal travması genellikle hafife alınır. Doğrudan şiddet olarak değil, uzun süreli duygusal tepkisizlik, istikrarlı arkadaşlık, koruma ve tanınma eksikliği olarak kendini gösterir. Bir çocuğun yiyeceği ve giyeceği olabilir, ancak korktuğunda, üzgün olduğunda veya yalnız kaldığında kimse ona gerçekten yaklaşmaz; ayrıca uzun süreli ihmal, kıyaslama ve inkâr yaşayabilir ve bu da duygularının önemsiz olduğunu hissetmesine yol açabilir. Bu tür travma özellikle bağlanmayı ve öz saygıyı kolayca etkiler. Yetişkinlikte, bir kişi reddedilmekten çok korkabilir, ilişkilerde aşırı gergin olabilir; veya başkalarına güvenmekten korkabilir, her şeyi alışkanlık olarak tek başına üstlenebilir. Testten önce şunları düşünün: Başkalarının sürekli olarak yanımda olacağına güvenmekte zorlanıyor muyum? İhtiyaçlarım olduğunda utanıyor muyum? Bu ipuçları erken dönemdeki ihmalle ilgili olabilir. İhmal travmasını tanımak, çok fazla sevgiye ihtiyaç duyduğunuz için kendinizi suçlamaya devam etmek değil, bu tepkisiz yönleri anlamakla ilgilidir. İhmal edilmenin acısı gerçektir. Açık şiddetin olmaması, ilişkinin size zarar vermediği anlamına gelmez. Lütfen bunu nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin, sonuç çıkarmayın. Travmatik tepkiler zayıflık değil, aksine beden ve zihnin stres altında kendilerini koruma biçimidir. Tüm acıyı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın. Eğer hatırladığınız şey sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki testlere daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır. Lütfen bunu nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin, kendiniz hakkında sonuç çıkarmayın. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma biçimidir. Tüm acıyı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın.

Tanık travması, doğrudan mağdur olmayan ancak başkalarının travmasına tanık olma, travma detaylarını duyma veya acı verici bilgilere uzun süre maruz kalma yoluyla travma yaşayan bir birey üzerindeki psikolojik etkiyi ifade eder. Örnekler arasında sevilen birinin yaralanmasını görmek, şiddet olayına tanık olmak, tıbbi bir acil durum yaşamak veya iş yerinde sürekli olarak travmatik hikayelere maruz kalmak yer alır. Dolaylı travma, bakıcılar, ruh sağlığı uzmanları, sağlık personeli ve kurtarma görevlileri arasında yaygındır, ancak aile üyelerine uzun süreli bakım sağlayan sıradan insanlarda da görülebilir. Bu tür travma kolayca gözden kaçırılabilir çünkü kişi, "Yaralanan ben değilim, bu kadar üzülmemeliyim" diye düşünebilir. Ancak insan zihni ve bedeni acıyla yankılanır ve sürekli maruz kalma ile tükenebilir. Testten önce şunu gözlemleyin: Başkalarının deneyimleri nedeniyle uyku yoksunluğu, uyuşma, korku veya dünyaya olan güven kaybı yaşıyor muyum? Eğer öyleyse, bu anlaşılmayı hak eden travmatik bir tepkidir. Etkilendiğinizi kabul etmek için kişisel olarak bir felaket yaşamanıza gerek yok. Sürekli acıya maruz kalmak da dinlenmeyi, sınırları ve desteği gerektirir. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuç çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma yoludur. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın. Eğer hatırlamak sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki testlere daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuç çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma yoludur. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın.

Travma ve stres tepkilerinin şiddeti, bireysel tepkilere ve etki derecesine bağlı olarak değişir. Normal stres tepkileri genellikle kısa sürelidir; kişi gerginlik, yorgunluk, uykusuzluk, ağlama veya dikkat azalması yaşayabilir, ancak destekle kademeli olarak iyileşebilir. Tanı kriterlerini karşılamayan subklinik travma tepkileri, belirli senaryolardan kaçınma, olayın tekrarlayan anıları, fiziksel gerginlik ve duygusal uyuşukluk gibi duygular ve davranışlar üzerinde kalıcı bir etkiye sahiptir. Travma sonrası stres bozukluğu (TSSB), günlük işlevselliği daha önemli ölçüde etkiler ve genellikle flaşbackler, kabuslar, aşırı tetikte olma ve kaçınma şeklinde kendini gösterir. Karmaşık travma genellikle uzun süreli zarardan kaynaklanır ve potansiyel olarak sürekli öz-suçlama, ilişkilerde güvensizlik ve duyguları dengelemede zorluğa yol açar. Test yaptırmadan önce kendinize şu soruları sorun: Bu tepkiler geçici mi yoksa uzun süredir devam ediyor mu? Günlük işlevselliği etkiliyorlar mı? Kalıcı etki ne kadar belirginse, o kadar dikkatli bir şekilde ele alınması gerekir. Kendinizi hemen teşhis etmeyin, ancak uzun süreli acıyı da görmezden gelmeyin. Derecesini anlamak, uygun destek düzeyini bulmak için çok önemlidir. Lütfen bunu bir sonuç çıkarma değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travma tepkileri zayıflık değil, aksine beden ve zihnin stres altında kendilerini koruma biçimidir. Tüm acıyı bir anda anlatmanıza gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın. Eğer hatırlamak sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki testlere daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuç çıkarma değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma biçimidir. Tüm acıyı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın.

Çocukluk ve ergenlik dönemindeki travmalar özel ilgi gerektirir çünkü bu dönem güvenlik, kimlik, öz saygı ve ilişki kurma becerilerinin oluşumu için çok önemlidir. Bağlanma travması genellikle bakım verenin ihmali, duygusal kopukluk, tekrarlanan reddedilme veya istikrarsız tepkilerden kaynaklanır ve çocukların sevildiklerine inanmalarını zorlaştırır. Akademik ve başarı travması, yüksek baskı altında eğitim, sık sık karşılaştırmalar, aşağılayıcı eleştiriler ve aşırı değerlendirmeden kaynaklanabilir ve çocukların notları öz saygılarıyla eşleştirmelerine neden olabilir. Siber ve sosyal travma, siber zorbalık, reddedilme, alay, sosyal medyada karşılaştırmalar ve özel bilgilerin yayılması gibi durumları içerir. Sınavdan önce, kaygınızın, başkalarını memnun etme eğilimlerinizin, başarısızlık korkunuzun veya sosyal kaçınmanızın çocukluğunuz, okulunuz veya ergenliğinizle ilgili olup olmadığını düşünün. Bu deneyimler travma olarak adlandırılmamış olabilir, ancak bugün sizi hala etkileyebilirler. Çocuklukta yaşanan yaralar yaşla birlikte otomatik olarak kaybolmaz. Bunların yeniden anlaşılması gerekir, sadece "her şey geçmişte kaldı" diyerek geçiştirilmemelidir. Lütfen bunu sonuç çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travmatik tepkiler zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma yoludur. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın. Eğer hatırladığınız şey sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki testlere daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuç çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak değerlendirin. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma yoludur. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın.

Travma ve stres türlerinin sınıflandırılması, psikolojik sıkıntıyı anlamak için önemli bir haritadır. Zamana göre akut travma ve kronik travma; olayın niteliğine göre doğal afetler, insan kaynaklı şiddet, ihmal ve terk edilme, tanık travması ve dolaylı travma; tepki derecesine göre normal stres, subklinik travma reaksiyonları, travma sonrası stres bozukluğu ve kompleks travma; çocukluk ve ergenlik döneminde ise bağlanma travması, akademik travma ve siber ve sosyal travma da görülebilir. Bu sınıflandırma kendinizi etiketlemekle ilgili değil, acınızın izlerini görmenize yardımcı olmakla ilgilidir. Testi yapmadan önce şunları düşünün: Sıkıntım daha çok ani bir olaya verilen bir tepki mi, yoksa çevremin uzun vadeli etkileri mi? Öncelikle fiziksel sağlığımı, duygularımı, ilişkilerimi veya öz saygımı mı etkiliyor? Türü ne kadar net görürseniz, sonraki iyileşme için yön bulmak o kadar kolay olur. Unutmayın, siz travmanın kendisi değilsiniz. Siz, bazı zorluklar yaşamış ve hala anlayış, destek ve onarım arayan birisiniz. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuçlar çıkarmak yerine, nazik bir öz gözlem olarak ele alın. Travma tepkileri zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma biçimidir. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaşça yaklaşın. Eğer hatırladığınız şey sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki testlere daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuçlar çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak ele alın. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma biçimidir. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; sadece gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın. Eğer hatırladığınız şey sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki testlere daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır. Lütfen bunu kendiniz hakkında sonuçlar çıkarmak olarak değil, nazik bir öz gözlem olarak ele alın. Travmatik bir tepki zayıflık değil, aksine zihin ve bedenin stres altında kendilerini koruma biçimidir. Tüm acınızı bir anda dile getirmenize gerek yok; Gerçek duygularınıza yavaş yavaş yaklaşın. Eğer o anki durumu hatırlamak sizi önemli ölçüde rahatsız ediyorsa, lütfen durun ve güvenli olan şimdiki ana geri dönün. Bu anlayış, sonraki sınavlara daha istikrarlı bir şekilde girmenize yardımcı olacaktır.