Bu ders, "öğretmenler ve meslektaşlarla iletişim kurma cesaretini geliştirmek" üzerine kuruludur. Birdenbire konuşkan olmayı değil, bedenlerimizi yavaş yavaş ifadenin küçük, sesin yumuşak ve kusurların hala güvenli olduğuna ikna etmeyi hedefliyoruz. Önceden iki minimal, yeterli ifade yazın, istendiğinde yüksek sesle okuyun ve yavaş yavaş not almadan konuşmaya geçin. Dil donduğunda, zihniniz tam olarak ne söylemek istediğinizi biliyor olabilir, ancak boğazınız daralmış, dudaklarınız sıkılaşmış, yüzünüz gerilmiş, kalbiniz hızlanmış hissedersiniz ve bekleyen insan sayısı ne kadar fazla olursa, konuşmak o kadar zorlaşır. Unutmayın, bu çaba eksikliği veya başkalarını kasten utandırma değildir; sinir sisteminizin konuşmayı yüksek riskli bir olay olarak yanlış yorumlamasıdır. Bu dersin ilk adımı, "konuşmak zorunda olma" baskısını "öncelikle ifadenin var olmasına izin verme"ye kaydırmaktır. İfade, tam cümlelerle sınırlı değildir; bir baş sallama, jest, yazı, göz teması, dudak hareketleri, fısıltı, tek bir kelime veya önceden hazırlanmış kısa bir ifade de olabilir. Her küçük ifade vücuda şunu söyler: Görülebilirim, ama kendimi bir anda tüm sınırlarıma kadar açığa vurmak zorunda değilim. İkinci adım, konuşmadan önce güvenli bir süreç oluşturmaktır. Yavaşça nefes vererek, çenenizi ve boynunuzu gevşeterek, göğsünüze veya köprücük kemiğinize hafifçe dokunarak ve kendinize şu şekilde bir onaylama vererek başlayabilirsiniz: Sadece bir kelime söyleyebilirim; mükemmel olmama gerek yok. Ardından, önceden hazırlanmış bir cümleyi okumak veya güvenilir bir kişiye bir anahtar kelime söylemek gibi minimum yoğunlukta bir hedef seçin. Üçüncü adım, sadece söylemediklerinize odaklanmak yerine başarılarınızı gözden geçirmektir. Bugün küçük bir işaret verip vermediğinizi, konuşmaya çalışıp çalışmadığınızı ve bir önceki seferden birkaç saniye daha uzun süre duraklayıp duraklamadığınızı kaydedin. Dil iyileşmesi tek bir atılımla değil, sinir yollarını kademeli olarak yeniden inşa eden tekrarlanan küçük başarılarla elde edilir. Sessizliğe yoğun panik, okulda veya iş yerinde önemli bir bozulma, uzun süreli kaçınma, travmatik anılar veya şiddetli öz-suçlama eşlik ediyorsa, bir psikologdan, doktordan, öğretmenden, aile üyesinden veya güvenilir bir destekçiden yardım alın. Kurs egzersizleri öğrenme ve kendi kendine destek için uygundur, ancak profesyonel değerlendirme ve tedavinin yerini tutamaz. Son olarak, kendinize güven verici bir hatırlatma yapın: Sessizliğim bir zamanlar beni koruyordu, ama şimdi kendimi korumanın yeni yollarını öğrenebilirim. Bugün sadece bir sözsüz ifadeyi, düşük sesli bir egzersizi veya nazik bir tekrarı tamamlamak bile dil özgüvenine bir adım daha yaklaştırır. Sesli okuduktan sonra, minimum yoğunlukta bir ifade görevi ve vücudunuzun rahatlamasına yardımcı olacak bir hareket yazın. Bir dahaki sefere konuşmadan önce, mükemmel, doğal bir ses için çabalamayın. Sadece nefes alın, nefes almanıza izin verin ve mümkün olan en küçük kelimeyi söyleyin. Başkalarını memnun etmeyi öğrenmiyorsunuz, aksine kendinizi yavaş yavaş konfor alanınızdan çıkarmayı öğreniyorsunuz. Her yumuşak konuştuğunuzda, beyninize sesli konuşmanın güvenli olduğuna dair yeni kanıtlar ekliyorsunuz. Sesli okuduktan sonra, minimum yoğunlukta bir ifade görevi ve vücudunuzun rahatlamasına yardımcı olacak bir hareket yazın. Bir dahaki sefere konuşmadan önce, mükemmel, doğal bir ses için çabalamayın. Sadece nefes alın, nefes almanıza izin verin ve mümkün olan en küçük kelimeyi söyleyin. Başkalarını memnun etmeyi öğrenmiyorsunuz, aksine yavaş yavaş kendinizi konfor alanınızdan çıkarmayı öğreniyorsunuz.