Ders 727: Vücut Dismorfik Bozukluğu ve Mükemmeliyetçilik Arasındaki Bağlantı

727. Ders, "Vücut Dismorfik Bozukluğu ve Mükemmeliyetçilik Arasındaki Bağlantı" konusuna odaklanmaktadır. Mükemmeliyetçiliğin küçük kusurları kabul edilemez başarısızlıklar olarak nasıl yorumladığını ve standartlarımızı gerçekçi, esnek ve yaşanabilir bir aralığa nasıl geri ayarlamamız gerektiğini inceler. Vücut dismorfik bozukluğuyla ilişkili sıkıntı genellikle görünümün kendisinden değil, beynin görünümün ayrıntılarına aşırı tepkisinden kaynaklanır. Küçük bir parça, bir açı, bir fotoğraf veya sıradan bir yorum ciddi bir sorun olarak yorumlanabilir ve utanç, kaygı, kaçınma ve tekrarlayan onaylamayı tetikleyebilir. Kaygı arttığında, aynaya bakmak, selfie çekmek, fotoğrafları düzenlemek, başkalarına sormak, vücudu örtmek veya sosyal durumlardan kaçınmak kolaydır. Kısa vadede, bu davranışlar kişinin kendini rahatlatmasının bir yolu gibi görünebilir; ancak uzun vadede, beyne sürekli olarak şunu söylerler: bu sorun tehlikeli, kontrol etmeye devam etmeliyim. Böylece, kaygı aslında azalmaz, aksine daha güçlü bir döngü yaratır. Bugünkü egzersiz, görünüşünüzü hemen beğenmek veya gerçek sıkıntınızı inkar etmekle ilgili değil, duyguları, düşünceleri ve gerçekleri birbirinden ayırmayı öğrenmekle ilgili. Kendinize şunu söyleyebilirsiniz: Şu anda görünüş kaygısı yaşıyorum; beynim belirli bir detayı büyütüyor; bu duygu yoğun, ancak mutlaka gerçek anlamına gelmiyor. Bu kendini kandırmak değil, aksine kendinize gözlem için alan tanımaktır. Dikkatinizi yavaş yavaş tek bir kusurdan tüm vücudunuza geri çevirin. Vücudunuz sadece gözlemlenecek bir nesne değil; nefes almanızı, yürümenizi, çalışmanızı, öğrenmenizi, kucaklamanızı, ifade etmenizi, yaratmanızı ve yaşamanızı destekliyor. Şu anda vücudunuzun belirli bir bölümünü beğenmeseniz bile, ona saldırmamayı, onu cezalandırmamayı ve tüm öz değerinizi tek bir fiziksel yargıya sıkıştırmamayı öğrenin. Bu ders küçük eylemlerle başlayabilir: bir kontrolü erteleyin, bir karşılaştırmayı azaltın, onay aramayı bırakın veya sert bir değerlendirmeyi tarafsız bir açıklamaya dönüştürün. Örneğin, "Böyleyken berbatım" cümlesini "Görünüşüm konusunda endişeliyim; önce üç nefes alıp sonra ne yapacağıma karar verebilirim." şeklinde değiştirin. Egzersizden sonra, tetikleyici durumu, kaygı puanınızı, yaptığınız yeni seçimleri ve kaygınızın birkaç dakika sonra doğal olarak azalıp azalmadığını kaydedin. Her kayıt yeni bir kanıttır ve size şunları görmenize yardımcı olur: Yaşamaya devam etmek için kaygıyı tamamen ortadan kaldırmama gerek yok. Belirsizlikle ilerleyebilirim ve kusurlu olsam bile görülebilir, anlaşılabilir ve yavaş yavaş özgürlüğümü yeniden kazanabilirim.